Opis obrazka 1
Opis obrazka 2
Opis obrazka 3
Opis obrazka 4
Opis obrazka 5
Start Niemiecka energetyka (1900-1945) Budowa elektrowni w Białogardzie

Elektrownia węglowa BiałogardPlan elektryfikacji przewidywał uruchomienie nowych siłowni. Już jesienią 1910 roku rozpoczęto budowę elektrowni parowej w Białogardzie. Wzniesiono ją w zadziwiającym tempie - w grudniu 1911 roku rozpoczęła pracę.

Równocześnie zainicjowano budowę (nad rzeką Radwią) elektrowni wodnej. Była to prywatna inicjatywa, lecz skoordynowana z ogólnym planem prowincjonalnym.

W marcu 1911 roku zawarto kontrakt między „Centralą Białogard" a spółką prywatną, dotyczący stałych dostaw prądu z tej elektrowni.

Elektrownię znaną dziś pod nazwą „Niedalino" nazwano wówczas „Heyka" od nazwisk głównych udziałowców spółki: von Heydebreck i von Kamecke.

W latach 1915-1918 zbudowano kolejną elektrownię wodną w Starym Potoku (Alt Springe), obecnie znaną pod nazwą „Borowo".

Sukcesywnie rozbudowywano sieć przesyłową i punkty redukcji napięcia. Za podstawowe napięcie w przesyle wybrano 40 kV.

Wprowadzono przy tym zasadę, że „centrale" wykonywały jedynie linie wysokiego napięcia, natomiast linie niskiego napięcia miały być budowane przez gminy, spółdzielnie lub osoby prywatne.