Opis obrazka 1
Opis obrazka 2
Opis obrazka 3
Opis obrazka 4
Opis obrazka 5
Start Dunowo Dunowo-początki...

Transport transformatora 400/220 kV do stacji w DunowieW lipcu 1977 roku, w Dunowie oddano do użytku stację transformatorową 400/ 220/110 kV.Ta niewielka, podkoszalińska miejscowość stała się ważnym ogniwem krajowego systemu energetycznego.

Była to inwestycja centralna, a Zakładowi Energetycznemu - Koszalin zlecono nadzór nad nią, oraz, po uruchomieniu stacji, jej bieżącą obsługę. Dunowo było konsekwencją budowy tzw. szyny północnej - linii energetycznej 400 kV, łączącej elektrownię Dolną
Odrę z Żarnowcem i Gdańskiem.

Wymogi techniczne nakazywały zbudowanie stacji pośredniej, mniej więcej w połowie przebiegu linii. Ale chodziło też o „zejście" z trakcji 400 kV, przetransformowanie energii na 220 kV i wysłanie jej specjalną linią do elektrowni szczytowo - pompowej w Żydowie dla nocnych pompowań wody.


Przy okazji budowy stacji w Dunowie, Zakład Energetyczny Koszalin stanął przed wielką szansą dostępu do nowego, pewnego źródła dostaw energii na potrzeby regionu. W tym przypadku niezbędna była transformacja energii z 400 na 110 kV, a więc na napięcie podstawowej sieci rozdzielczej.
Andrzej Gałus:pierwszy kierownik stacji Dunowo

Dotąd takie źródła zasilania znajdowały się poza województwem koszalińskim, a teraz ZE-Koszalin miał je „pod ręką".

- Stworzyło to dla nas zupełnie nowe możliwości - twierdzi Edward Czaja (Wydział Rozwoju ZE). - Bazując na Dunowie skonstruowaliśmy m.in. optymalny układ sieci 110 kV wokół Koszalina. Miasto uzyskało system zasilania, którego można pozazdrościć.
Edward Czaja uczestniczył w poszukiwaniach terenu odpowiedniego na lokalizację stacji.-

Wiadomo było, że to powinno być gdzieś w okolicach Koszalina ze względu na odległość od Gdańska i Szczecina. Szukaliśmy działki wzdłuż szosy słupskiej - liczył się dobry dojazd. Musiała być bocznica kolejowa, bo transport ogromnych transformatorów odbywał się koleją. No i braliśmy pod uwagę przyszłe funkcje rozdzielcze stacji. Była koncepcja Sianowa, Bielic, Niekłonic... Optymalny okazał się wariant Dunowa.

W pobliżu Dunowa przebiega linia kolejowa Koszalin-Białogard. Stąd poprowadzono tory na teren przyszłej stacji. W pracach tego typu (przygotowawczych) brali udział także pracownicy ZE-Koszalin, m.in. Stefan Bladyn z Posterunku w Bobolicach: -Samą inwestycję realizowały duże specjalistyczne przedsiębiorstwa spoza regionu. Myśmy utwardzali grunt, budowali tory itp. Ściągali tam pracowników z całego Zakładu. Ja pracowałem w Dunowie dwa miesiące.

Wraz z budową stacji w Dunowie prowadzono inwestycje trakcyjne. Już w 1975 roku zbudowano linię 400 kV Krajnik (Dolna Odra)-
Dunowo i 220 kV Dunowo-Zydowo. Linie te na odcinkach przebiegających przez województwo koszalińskie były eksploatowane przez ZE-Koszalin.Nastawnia stacji Dunowo (1979 r)

Rok później wyremontowano gruntownie (łącznie z wymianą słupów) linię 110 kV Białogard-Koszalin (na odcin ku do Dunowa), przygotowując ją do odbioru energii z budowanej stacji. W 1977 roku uruchomiono samą stację oraz oddano do użytku wschodnią część „szyny północnej linię 400 kV Dunowo - Żarnowiec.

Jak wiemy, właścicielem Dunowa, chodziło o nadzór i eksploatację, był Zakład Energetyczny Koszalin. W październiku tegoż roku, powołano w ZE specjalną komórkę organizacyjną o nazwie: „Stacja Koszalin - Dunowo". Jej szefem został Andrzej Gałus, przedtem kierownik budowy Dunowa.