Opis obrazka 1
Opis obrazka 2
Opis obrazka 3
Opis obrazka 4
Opis obrazka 5
Start Rozbudowa i rozwój (1950-1990) Energetyka na Pomorzu

Pracownicy Zakładu Zbytu w Białogardzie koniec lat 40 tychZakład Energetyczny Koszalin to także: „Zakład Energetyczny Białogard" (1958-64), „Zakład Sieci Elektrycznych Białogard" (1952-58), ,,Podokręg Sieciowy Białogard"(1951-52), ,,Podokręg Białogard" (1950), „Okręgowy Zakład Rozdzielczy Białogard" (1945-49)... Różne nazwy jednostki, ale w istocie odnoszące się do tego samego.

I jeszcze jedna ważna informacja: do 1958 roku sieć, elektrownie i inkaso były oddzielone organizacyjnie i każde osobno podlegało bezpośrednio wyższym instancjom okręgowym. W 1958 roku połączono je w jednej strukturze-Zakładzie Energetycznym Białogard.

Zakład Energetyczny Koszalin różnie się w swej historii nazywał i różnie też kształtowała się jego wewnętrzna organizacja. Najbardziej trwały okazał się podział na ,,Rejony Energetyczne" (od 1950), ale były też „Biura Obwodowe" (do 1950) i przejściowo „Placówki Główne" (tuż po wojnie). Dziś Rejonów Energetycznych jest 5: Białogard, Koszalin, Drawsko Pomorskie, Kołobrzeg, Szczecinek.

W ramach krajowej organizacji energetyki. Zakład Energetyczny Koszalin przynależał do wyższych struktur - Okręgów Energetycznych. Do 1951 roku było to „Zjednoczenie Energetyczne Okręgu Szczecińskiego" (Szczecin), w latach 1951-69 „Zjednoczenie Energetyczne Okręgu Zachodniego" (Poznań), a od 1969 - „Zakłady Energetyczne Okręgu Północnego" (Bydgoszcz).

W 1989 roku zlikwidowano Okręgi Energetyczne, a Zakład Energetyczny Koszalin uzyskał status odrębnego przedsiębiorstwa państwowego.